16 januari 2018

30 weken zwanger


Het is weer tijd voor een update!
Ondertussen ben ik week 30 voorbij en zit ik bijna op 31 weken.
We beginnen af te tellen..en weten dat die laatste weekjes het langst duren.
Sinds week 30 merk ik weer meer last te krijgen van kwaaltjes.
Alles gaat wat langzamer, mijn geheugen is een totale chaos...
Mijn energie is op en hormonaal heb ik het allemaal niet meer op een rijtje.
De nachten worden ook korter..of beter gezegd..langer!
Heel veel plafond staren dus of echt hele bizarre dromen hebben.

30 weken ; 

1300 gram - 39,9 cm
Met haar handjes ontdekt ze haar nu nog kleine wereld.
Ze houdt de navelstreng vast en voelt aan haar gezichtje.

Opruimvirus / nesteldrang, nergens mag stof liggen en alles moet netjes worden opgeborgen.

Ja dat klopt wel haha, ik ben vooral 's avonds in de weer om alles voor het slapen gaan schoon achter te laten.


Bij de aanmelding van onze kraamzorg kregen wij een gratis 3D echo!
Maar wij hebben een hele eigenwijze dochter...
...nu al...
De afspraak gemaakt maar eenmaal op beeld wilde ze haar hoofdje niet draaien en konden we helaas niks zien...
...ik moest springen, huppelen en bijna op mijn hoofd gaan staan...maar toen lag ze eigenlijk nog meer de verkeerde kant op en ook nog met haar handje voor haar hoofdje.

Gelukkig hebben wij binnenkort een nieuwe afspraak, en hopen dat ze er dan wel goed voor ligt.

We hebben wel kunnen zien dat ze in ieder geval dezelfde dikke wangen als haar grote broer heeft!

!!We zijn zo benieuwd naar haar!!


30 december 2017

2017...

..werd geweldig!

Een moeilijke start toen ik begin maart een rare huid uitslag kreeg.
Die zich ver uitbreiden en uiteindelijk gevaarlijk werd.
Een tijd van veel veranderingen.
Huis, man en kindje achterlaten voor een paar nachten, dat vond ik toch wel heel erg.
Het abrupt moeten stoppen met borstvoeding, na 7 maanden fulltime geven.
Een tijd van onzekerheid, niet wetende waar dit vandaan kwam.
Nu gelukkig meer duidelijkheid, een allergische reactie op geur- en smaakstoffen.
Hierdoor moest veel veranderen.
We beginnen er gelukkig steeds beter in te worden en er aan te wennen.
Heel blij met de grote steun van manlief.
Dat is wat je voor elkaar doet!

Dit jaar zag ik toen al snel niet meer zitten.
Niet wetende dat wij in juli het mooiste cadeautje zouden krijgen.

Het mooiste cadeautje van 2017...
...die zwangerschapstest in onze handen, met twee roze streepjes!



Jij bent zo welkom klein meisje!

Wij kijken alle drie uit naar maart 2018!
Een maart die hopelijk een stuk beter uitpakt als alles goed mag gaan ♥

Laat maar komen, wij zijn er klaar voor!!



Fijne jaarwisseling! 


7 december 2017

25 weken zwanger


Het is weer tijd voor een update!
En ondertussen tikken we de 25 weken aan, en belanden we in week 26.
Wat gaat het snel zo'n tweede zwangerschap.
Soms heb ik het idee dat ik momentjes mis, dan is er al weer een week voorbij.
Maar aan de andere kant kan het mij niet snel genoeg gaan.
Zwanger zijn is niet helemaal mijn ding.
Genieten doe ik zeker maar die 9 maanden zijn lang genoeg ;)

Bij Liv las ik ook elke week die bekende verhaaltjes per week.
Nu moet ik dit echt bijhouden...

25 weken;

730 gram - 34 cm
Hebben jullie de kleine al door je buik heen zien bewegen?
Nou dat zeker!
Elke ochtend word ik al wakker van haar schopjes.
Zo'n leuk gevoel weer.
Ga daar zeker van genieten, zolang als ze nog niet tegen mijn ribben aanschopt :)
Zodra ik mijn hand op mijn buik leg begint ze er tegen te duwen.
Of als Liv over mijn buik aait.
Dat is toch te leuk!?
Alsof die twee stiekem al kennis aan het maken zijn.

Ook haar gehoor is helemaal af.
Ze herkent dus gewoon onze stemmen!


Met haar kamertje zijn we trouwens als aardig ver.
Zaterdag gaan we de meeste dingen ophangen.
Liv & Zusje hebben samen 1 kamertje en ik vind het zelf nogal een uitdaging om het niet te stoer maar ook niet te lief te maken.
We willen uiteindelijk een plekje maken voor allebei.
Maar in het begin slaapt ze natuurlijk nog lekker bij ons op de kamer.

Misschien dat ik in de volgende week update een kijkje in hun kamertje kan geven (of in een apart blog)!

Nou deze moeke ploft weer op de bank, en misschien dat er nog wat lekkers in de kast ligt, ''baby wants a cupcake'' ♥

-

29 november 2017

Favorite baby items


In deze blog laat ik 5 items zien die ik niet kon missen tijdens Liv zijn babytijd.

1. Bugaboo combiwagen

Hele fijne wagen, waar wij bij Liv veel plezier van hebben gehad.
Heel makkelijk wendbaar en wij vinden hem er supermooi uitzien.


2. draagdoek Sling

Altijd handig om in huis te hebben. Vind je kindje het fijn om bij je te zijn maar wil je toch je handen vrij? De sling beviel mij supergoed en is heel makkelijk en snel om te doen.
'Het mooiste om te dragen'


3. Babynestje 

Een babynestje is handig om mee te nemen zodat je kindje ergens anders ook kan slapen zonder een heel camping bedje mee te sjouwen.
Of om even op de bank, box of bed neer te leggen.


4. Hydrofiel doek XXL 

Over het algemeen is een hydrofiel doek multifunctioneel. Een XXL hydrofiel doek is echt een must, Liv werd geboren in de zomer en wij hebben die doeken voor bijna alles gebruikt, deze gingen dus ook overal mee naartoe!


5. Sophie de giraf

Al het speelgoed van Sophie de giraf! Liv vond het heerlijk om aan te sabbelen en vooral toen hij tandjes kreeg. 


22 november 2017

Mijn bevallingsverhaal


Op het moment is het 22 november 2017. Omdat Liv op 2 augustus 2016 geboren is weet ik niet of dit nu te laat is om te posten, maar ik heb dit verhaal al eerder opgeschreven en wilde dit toch graag plaatsen. Dan kan ik het bewaren en vertellen over het gelukkige moment dat Liv mij zijn moeder maakte..

Een spannend verhaal is dit misschien niet echt, maar geloof me die dag die kwam was voor mij zo spannend dat ik er niet van sliep.

Liv was in mijn buik altijd aanwezig, en een druk ventje. Maar met 37 weken voelde ik hem weinig tot niet meer. Elke dag mocht ik langs het ziekenhuis voor een CTG hartfilmpje, alles bleek goed te zijn, elke keer weer. Maar toch voelde ik mij er niet op mijn gemak bij, en was ik 24/7 bezig met of ik die ene beweging zou voelen. Eind die week mochten wij beslissen of wij via een inleiding wilde bevallen. Dit was nog niet zo'n makkelijke beslissing. Maar uiteindelijk besloten wij dit wel te doen. Ik wilde mijn gevoel volgen. 

Wij mochten dan ook gelijk na het weekend op maandag 1 augustus om 8:00 naar het ziekenhuis komen. Op dat moment was ik 38 weken en 6 dagen zwanger. Ik werd ingeleid door middel van een ballonnetje, dat klinkt inderdaad heel gezellig maar dat valt nog tegen. (heb je geen idee wat het inhoud, zoek maar even op google ;))

Ik werd naar een andere kamer gebracht om daar de dag door te brengen. Door het ballonnetje die moest zorgen voor ontsluiting kreeg ik lichte krampen, wat een beetje te vergelijken is met menstruatie pijn. Omdat dit niet zo vlot zou lopen mocht ik gewoon mijn eigen ding doen. Een beetje rondlopen, en nog wat rusten voordat het zou beginnen. Het ballonnetje hoort er dus vanzelf uit te vallen. Als dat gebeurd kunnen ze proberen je vliezen te breken. 

Die nacht heb ik nog wat kunnen slapen, voor zover dat ging. Toen ik 's nachts naar de wc moest om te ''plassen'' viel het ballonnetje op de grond. Ik ben toen weer gaan slapen en ze spraken af de volgende ochtend al vroeg mijn vliezen te breken en de inleiding via infuus te starten om de weeën op te wekken. 

Mijn verhaal ;

Het is 8:00 's ochtends als mijn vliezen gebroken worden. Wat een super gek gevoel eigenlijk, precies zoals dat overal omschreven staat. Ik krijg een infuus en weeën opwekkers. In het begin kan ik nog een broodje eten en is elke wee nog prima op te vangen. Een golf van pijn die zachtjes op komt zetten, piekt en weer afneemt. Ja, dit klopt inderdaad wel. 
Tot 10:00 zijn deze weeën aardig te doen. Tussendoor kan ik nog praten, of een grapje maken.

Maar daarna worden de weeën ook echt wel intenser. Ze zijn sterker en geen enkele houding is fijn. De verloskundige maakt een kruik voor mijn rug, maar dit vind ik zelf helemaal niet fijn. Ook word een bal aangeboden, maar ik kan alleen nog maar liggen op dat moment.


We zijn een paar uur verder en ik zeg tegen mijn zus (verloskundige in opleiding) vol overtuiging dat het nu toch echt niet uren meer kan duren. En toen waren we dus pas 4 uur verder. Ze probeert mij wel gerust te stellen, maar ik weet dat dit ook nog wel een tijd kan duren. Alleen ik wil zo graag dat het stopt. Deze pijn is niet te omschrijven, hoe hebben mensen dit als 'gewoon wat pijn' kunnen omschrijven!? Het is vreselijk!

Dan komen ook ineens de weeën heel erg snel op elkaar en beland ik in een weeën storm. Heel heftig, en nog steeds weet ik geen houding te geven. Nu zit ik op de rand van het bed, mijn hoofd op Wilmer zijn schouder, en knijp ik stevig in zijn hand. Hij mag dan ook op geen enkele manier van houding veranderen of van mijn zijde wijken.
'Dit wil ik nooit meer'! zeg ik. Hij moet mij dan ook beloven dat er hierna nooit meer een kindje zal komen...maar dat doet hij niet (de stiekemerd). :P

De zuster bied mij pijnbestrijding aan, maar ik ben er zeker van dat ik geen ruggenprik wil. Dan krijg ik via een prikje morfine. Daar word ik heel slaperig van. De weeën zijn nog even pijnlijk maar tussendoor (2 min max) val ik in slaap. Omdat ik nog steeds op de rand van het bed zit, vangen mijn zus en man mij elke keer op tussen de weeën. (is mij verteld)

Dan voel ik al snel een sterke drang, ik moet persen. Maar mag nog niet. Ik moet nog even volhouden en met man en macht zucht ik mij een eind in de rondte.
Van dat nette puffen is niks meer over, en ik blaas maar wat ongecontroleerd.

Eindelijk mag ik persen. 10 cm ontsluiting, ik dacht dat het nooit zou komen. Ik heb het idee dat er geen beweging in komt. Maar de verloskundige zegt dat Liv echt verder komt en dat ze al haartjes ziet. Dit geeft mij motivatie. Ik wil hem zo graag zien en vasthouden.
Na 20 minuten persen (wat zij een record vonden, maar wat voor mij een jaar leek te duren) was hij er dan eindelijk!

Om 16:54 op 2 augustus is Liv geboren!
Met een gewicht van 4220 gram en een lengte van 55 cm.
Een hoopje geluk lag op mijn borst!
Het beste wat mij ooit was overkomen.
We zijn ouders!




♥ Liv James ♥

Lieve Liv, als je dit ooit zou lezen hoop ik dat je nog steeds die mooie lach hebt en zoveel vreugde in je hebt als nu! Je bent zo lief en zooo speciaal voor ons! Was de wereld maar net zo mooi als jij ♥